Mams Paps en de kinderen, TORI DEEL VIER

Mensen die me heel goed kennen, weten hoe belangrijk het spirituele voor me is.
Zonder het te benoemen vaak.
Ik schrijf er haast nooit over, terwijl het een heel belangrijke plek inneemt in mijn leven.
In de Tori wou ik dat in twee vormen een plek geven. Vanaf het begin wist ik dat ik percussie wilde. En niet van zomaar iemand, maar van Ifor Baynes. Percussieve klanken die als water overal doorheen stromen, verbinden en scheiden. Kloppend als een hart soms, dan weer kabbelend als een beekje. En terwijl ik het opschrijf vind ik het meteen cliché klinken. Maar als je het hoort, begrijp je het.

En ten tweede wist ik dat ik Irma wilde.
Irma Kamp uit Hengelo, is een heel bijzondere vrouw die ik via een goede vriendin jaren geleden ontmoet heb. Irma heeft contact met 'boven'.
Dat 'boven' is iets wat moeilijk te omschrijven of te begrijpen valt als je er niet in gelooft. Als je er wel in gelooft - zoals ik - is het peanuts.
Alhoewel... Het is fijn dat ik iemand als Irma om me heen heb, die de dingen in het juiste perspectief weet te plaatsen. Irma combineert haar bijzondere gave met een aardsheid die ik herken en waar we samen om kunnen lachen. Ze is niet snel onder de indruk van 'boven', maar vaak wel van 'aardse' dingen zoals mooie en exclusieve dingen.
Ik ken ook niemand die zoveel elektrische apparaten heeft als Irma - iets waar ik haar graag mee plaag. "Irma, wat is dit nou weer? Is dit voor de connectie met boven?" plaag ik dan. Blijkt het thuistap te zijn...
Toen Irma mij voor het eerst ontmoette, sloeg ze de hand voor de mond en riep uit:"Mijn God, jij hebt heel veel levens gehad."
Ik werd er even verlegen van, maar vond het geen heel vreemde opmerking.
We schudden elkaars hand, en het contact was er. Tot op heden.
Af en toe, heb ik Irma nodig om de dingen in het juiste perspectief te zetten.
Bij deze Tori was het Jeffrey Spalburg die Irma interviewde, en haar in het juiste perspectief wist te zetten.


















Oja. Voor deze Tori vond ik het veiliger Irma te vragen karakteranalyses te doen. Contact maken met de doden, vond ik zelf meer in de privésfeer passen. Ik vind niet dat je daar je publiek ongevraagd in moet betrekken. Wie dat wel wil, kan altijd de trein naar Hengelo nemen. Of check www.irmakamp.nl

Mams, Paps en de kinderen, TORI DEEL DRIE


Met het mes op de keel
dwong ik Lucien Kembel
zijn gitaar voor een pen te verruilen.
Gelukkig kan ik het me permitteren. We zijn al jaren vrienden...
Achteraf waren we beiden blij.
Luciens tekst werd geperformed door Maarten van Hinte.



Nickerie, 1934
Siegfried Oscar Kembel SOK
2 kinderen
Mulo boekhouder
Muziek, Crickett

het enige kind van jouw vader en moeder, maar een van moeders vele kinderen
het enige kind dat kon leren je hebt ervoor moeten knokken. Het licht van de olielamp waarmee de kamer verlichte werd uitgeblazen door iemand die je toekomst misgunde,
Je vertrok, naar de stad, een mooie toekomst, een mooie baan, je had tenslotte gestudeerd, maar zelfs de stad was niet groot genoeg om je ambitie daar te houden, tweede vrouw, Amsterdam, bootreis, je was 26, 5 kinderen.
Nieuw land, nieuw leven, nieuw geven, nieuw voor even, age ain't nothing but a number, maar nummers tellen.

Paramaribo 1959,
Huwelijk
1960-1964 ;3 kinderen

Par-Ams 2 weken veel water, boot, veel muziek
Amsterdam, 1964
GGD
1965-1969: 3 kinderen
eerste Oosterparkstraat
Ezel
Spalburg
Muziek

1980
Hartaanval
Ziek, stress
Muziek; klassiek, merengue, soul, pop mix- tapes

1980-1982
zwak, muziek, pannenkoeken
karbonade droog gebakken, witbrood, sokken, muziek soul, pop, klassiek

1986
NUziek, onduidelijk paar weken thuis, eindexamen mei,

1986 13 maart jarig 52, 15 maart 52 en dood.
je wilde iets zeggen, je ogen deden het, begeleid door een stilte die de ruimte vulde,
veters ! die was je vergeten. Je ogen vertelden wat je lichaam al wist, maar wat je mond niet kon zeggen. In stijl tot het einde. Metaphor for a mystic moment.

Nooit depressief, verdrietig, of boos, alles lachte je weg, of niet ?
Deed jij het voor mij of omdat het moest ? had je een keus
There is a light that will never go out, there is a light that will never go out

Ik pakte je sokken, het leven nam S.O.K, mijn dochter doet wat ik deed, en lacht als ik haar vertel dat ik hetzelfde deed toen ik jonger was, If you don’t know me by now

44
Muziek; jazz, hiphop, rock

Bijna daar.